Nieuws, Uitgelicht, Wvggz

23 mei: Chatsessie met IGJ over Wvggz

Op 1 januari 2020 treden de nieuwe Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz) en Wet zorg en dwang (Wzd) in werking. De IGJ houdt toezicht op de naleving van deze nieuwe wetten. Heeft u vragen over hoe zij dat doen? Of waar zij zich in het toezicht op zou moeten richten?

Op donderdag 23 mei tussen 16.30 en 17.30 uur organiseert de IGJ haar eerste online Google Hangout-sessie over dit onderwerp.

Instructies om deel te nemen

Voor het deelnemen aan de sessie heeft u een Google-account nodig. Dat kan een Gmail-adres zijn, maar dat hoeft niet. Dit account kunt u aanmaken op https://myaccount.google.com/

Neem daarna de volgende stappen om deel te nemen aan het groepsgesprek:

  1. Ga naar de website van Hangouts en log in als u nog niet ingelogd bent.
  2. Start een ‘Nieuw gesprek’ door links bovenin op het groene plusje te drukken
  3. Zoek naar de naam ‘Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd’ of e-mailadres ‘inspectiegz@gmail.com’ en stuur een bericht dat je graag deel wilt nemen aan het gesprek. Wij voegen je daarna toe aan het groepsgesprek.

Heb je vragen over de instructies of de sessie? Mail dan naar communicatie@igj.nl.

Nieuws, Uitgelicht, Wvggz

Informatiebijeenkomsten Wet verplichte ggz

Op 1 januari 2020 wordt de Wet Verplichte Geestelijke Gezondheidszorg (Wvggz) van kracht. Deze vervangt de huidige Wet Bopz. De bedoeling van de nieuwe wet is om de rechtspositie van burgers te verbeteren als er sprake is van een gevaar voor jezelf of voor de omgeving vanwege psychische problemen. De persoon zelf en zijn naasten krijgen meer mogelijkheden om mee te denken over de wijze waarop het gevaar afgewend kan worden. Het streven is om het gebruik van dwang, bijvoorbeeld in de vorm van gedwongen opnames, terug te dringen.

Om je goed te informeren over deze wet organiseert MIND samen met de Stichting Patiëntenvertrouwenspersoon (PVP) en de Landelijke Stichting Familievertrouwenspersoon (LSFVP) een drietal informatie- en discussiebijeenkomsten over de Wet Verplichte ggz onder de titel “Verplicht, maar niet onmondig!”
Deze bijeenkomsten vinden plaats op woensdag 15 mei, maandag 24 juni & maandag 23 september 2019 van 13.00-16.00 uur bij MIND in Amersfoort.

Thema & Data

  • Woensdag 15 mei 2019: Wat zijn je rechten als burger, cliënt en als naaste?
  • Maandag 24 juni 2019: Wat doet de gemeente met een melding? Word jouw stem gehoord? Welke rol kunnen naasten spelen?
  • Maandag 23 september 2019: Kan ik verplichte zorg voorkomen met een eigen plan van aanpak? Ambulante dwang; waar gaat het over?

Toegang
De bijeenkomsten zijn gratis toegankelijk voor cliënten, naasten, ervaringsdeskundigen, geïnteresseerde en belanghebbende burgers in het algemeen.

Aanmelden
Via deze link kun je je aanmelden voor één of meerdere van de bijeenkomsten.

Algemeen, Nieuws, Sociaal domein, Uitgelicht

Onderzoeksraad: ‘Versterk de positie van naastbetrokkenen binnen niet-verplichte zorg- en ondersteuningstrajecten, zoals dit nu ook binnen de Wvggz geregeld is.’

Dit is één van de aanbevelingen van de Onderzoeksraad voor Veiligheid in haar rapport ‘Zorg voor veiligheid, Veiligheid van mensen met een ernstige psychische aandoening en hun omgeving’. Uit het rapport spreekt dat de veiligheid van mensen met een ernstige psychische aandoening (EPA) en die van hun omgeving onvoldoende is geborgd in het huidige zorgsysteem. De complexe problematiek is daarnaast van invloed op hun zelfredzaamheid. Bovendien zijn zij voor zorg en hulp afhankelijk van veel verschillende organisaties, die niet vanzelfsprekend met elkaar samenwerken. Het rapport is gebaseerd op onderzoek naar aanleiding van zeven casussen waarbij de veiligheid van mensen met ernstige psychische aandoeningen (EPA) en hun omgeving in het geding was. In de praktijk blijkt dat er op het gebied van veiligheid nog winst valt te boeken voor zowel patiënten als hun omgeving.

‘Het kost veel tijd om de juiste hulpbehoefte voor mensen met een EPA vast te stellen. Naast geestelijke gezondheidszorg (ggz) hebben zij ook vaak hulp nodig op het gebied van huisvesting, financiën, relaties, werk en dagbesteding. Als de hulpbehoefte eenmaal duidelijk is, kan het echter lang duren voordat een EPA- patiënt ook de juiste hulp krijgt aangeboden. De financieringsstructuren voor zorg en ondersteuning zijn nu niet ingericht op het bieden van de meervoudige hulp die deze kwetsbare groep nodig heeft. Wachttijden in de ggz en in het sociale domein belemmeren de toegang tot passende zorg en hulp. Daarbij komt dat zorgaanbieders zich terughoudend opstellen in het aanbieden van deze relatief dure zorg.’

‘Familie en hulpverleners doen vaak talrijke pogingen om deze personen, al dan niet gedwongen, te laten behandelen, medicatie te geven en ondersteuning te bieden zodat ze een enigszins normaal leven kunnen leiden. Een complicerende factor is dat personen met een EPA, als gevolg van hun aandoening, ook door eigen toedoen verder in de problemen kunnen komen. Schrijnend zijn de situaties die ondanks de betrokkenheid van familie, zorg- en hulpverlening, levensbedreigend escaleren, waardoor fors ingrijpen door de politie onontkoombaar is. Ook laat de praktijk aangrijpende dilemma’s in de zorg en hulpverlening zien, zoals in situaties van zelfverwaarlozing waarbij het recht op zelfbeschikking kan botsen met het recht om goede zorg te ontvangen. In sommige gevallen blijkt dat noch de betrokkenheid van familie, noch de zorg en hulpverlening konden voorkomen dat een persoon overleed aan de (in)directe gevolgen van zijn ernstige psychische aandoening.’

De Onderzoeksraad beveelt aan dat relevante partijen een akkoord sluiten dat specifiek is gericht op zorg en hulp aan mensen met een EPA. Dit moet leiden tot een samenhangend zorgaanbod dat nauw aansluit op de behoefte aan meervoudige en episodische zorg en ondersteuning op diverse levensterreinen, van mensen met een EPA.

Andere aanbevelingen zijn onder meer:

  • zorg voor één integraal budget van waaruit alle zorg en ondersteuning betaald wordt.
  • vergoed de kosten voor multidisciplinaire afstemming en samenwerking, het raadplegen van naastbetrokkenen, en het gezamenlijk leren van voorvallen.
  • genereer meer aandacht voor het delen van patiëntgebonden informatie op basis van de criteria ‘conflict van plichten’, ‘goed hulpverlenerschap’, en ’vitaal belang’
  • zorg voor een domeinoverstijgende manier van samenwerken, die gericht is op de meervoudige zorg- en ondersteuning van de patient.

 

Nieuws, Uitgelicht

Media: ‘Wat mag ik van de psychiatrie verwachten?’

Het NPO discussieprogramma ‘De publieke Tribune’ ging zondag 7 april over de hulp aan verwarde mensen. Een panel  beantwoordt vragen uit het publiek. Het panel bestaat uit Damiaan Denys (filosoof en psychiater), (Wim van der Meeren (bestuursvoorzitter zorgverzekeraar CZ), Marijke van Putten (psychiater), en Paul Blokhuis (staatssecretaris). Er wordt veel aandacht geschonken aan de positie van naasten. Aan het eind (rond de 40e minuut) wijst Marijke van Putten expliciet op de familievertrouwenspersonen.

Bekijk de uitzending op NPO start

Algemeen, Familie en naastbetrokkenen, Nieuws, Sociaal domein, Uitgelicht

Adviesraden geven positie aan familie/naasten in de ggz

Bij de meeste personen met een (mogelijk) ernstig psychiatrisch aandoening zijn familie/naasten betrokken. Zij signaleren van dichtbij problemen en zorgen voor de patiënt. Ze voelen zich daarin nog niet altijd gezien, gehoord en gesteund door gemeenten. Met de gemeentelijke verantwoordelijkheid voor de aanpak van mensen met verward gedrag en de komst van de Wet verplichte ggz, neemt het belang daarvan toe. Adviesraden Sociaal Domein kunnen een belangrijke rol vervullen bij het positie geven van familie/naasten: binnen het gemeentelijk beleid én binnen de adviesraden zelf.

Lees hier het volledige bericht

Algemeen, Familie en naastbetrokkenen, Nieuws, Professionals in de ggz, Sociaal domein, Uitgelicht

Meer expertise in wijkteams én meer aandacht voor mantelzorgers.

Knelpunten in de zorg worden veruit het meest ervaren bij mensen met psychiatrische problemen, maar bijvoorbeeld ook bij mensen die zorg mijden en mensen met verslavingsproblemen, gedragsproblemen, of een combinatie van allerlei problemen.

NIVEL onderzoek wijst uit[1]: Knelpunten in de zorg worden veruit het meest ervaren bij mensen met psychiatrische problemen, maar bijvoorbeeld ook bij mensen die zorg mijden en mensen met verslavingsproblemen, gedragsproblemen, of een combinatie van allerlei problemen. Het is lastig deze mensen tijdig in beeld te krijgen, zodat al in een vroeg stadium hulp geboden kan worden. De zorgverleners signaleren daarnaast knelpunten in het zorgaanbod en de mogelijkheden om mensen door te verwijzen naar de juiste zorg.

Familievertrouwenspersonen van de LSFVP hebben inmiddels twee jaar ervaring bij de ondersteuning van mantelzorgers in het sociaal Domein. Vanuit deze ervaring onderschrijven familievertrouwenspersonen de bevindingen van het NIVEL. De LSFVP heeft daar belangrijke conclusies aan toe te voegen:

Ontbreken van expertise in wijkteams:
Familievertrouwenspersonen spraken in de afgelopen twee jaar veelvuldig met familieleden die zien dat de kwaliteit van zorg voor of de veiligheid van hun familielid niet gewaarborgd is. Mantelzorgers voelen zich enerzijds overvraagd of zijn onmachtig over het welzijn van hun zieke familielid. Het lukt vertrouwenspersonen vaak wel om zorg op gang te brengen maar constateren dat het ontbreekt aan én expertise maar vooral aan regie rond de zorg voor een psychiatrisch patiënt. Er wordt te weinig afgestemd, de continuïteit in het zorgplan ontbreek en mist een regisseur. De vertrouwenspersoon kan deze regierol niet op zich nemen, maar is wel in staat de familie te helpen bij aanspreken van professionals binnen de ggz om zo zorg voor naasten of contact met het de hulpverleners te verbeteren.

Meer betrekken van familie en naasten:
Mantelzorgers van psychiatrische cliënten raken vaak overbelast als er te weinig zorg is of wanneer een ziek familielid zorg weigert. In wijkteams zou aandacht voor de naasten kunnen leiden tot minder wanhoop en overbelasting als zorgverleners vaker actief proberen de familie te betrekken bij de zorg. Het wijkteam lijkt dergelijke expertise vaak te missen. Wij pleiten voor meer ggz-expertise en doorzettingsmogelijkheden in wijkteams evenals aandacht voor de mantelzorgers. Deze aandacht betaalt zich zeker uit.

Over de Landelijke Stichting Familievertrouwenspersonen:
Familievertrouwenspersonen van de LSFVP hebben een achtergrond als professional in de GGZ zorg en ondersteunen familieleden die moeite hebben met de zorg voor psychiatrische patiënten, zich niet gehoord voelen of ervaren dat hun familielid met psychiatrische of verslavingsproblemen onvoldoende of onjuiste zorg krijgt. De familievertrouwenspersonen zijn verspreid over Nederland werkzaam en rechtstreeks bereikbaar via de telefoonnummers op onze website.

[1] NIVEL: Meer deskundigheid nodig voor complexe psychische problemen in de wijk